De afgelopen weken hing er rondom Arjen en Jacobien vooral een sfeer van nasleep: veel emotie, veel vragen en vooral veel mensen die probeerden te begrijpen wat er precies was gebeurd. Maar nu de eerste schok een beetje is gaan liggen, klinkt er ineens een ander geluid. Minder terugkijken, meer vooruit.
In een gesprek bij Shownieuws laat Arjen merken dat hij niet van plan is om in verdriet of boosheid te blijven hangen. Hij wil door. Niet omdat het allemaal ‘wel meevalt’, maar omdat stil blijven staan niemand verder helpt—zeker de kinderen niet.
Leven op zestig meter afstand
Voor de buitenwereld is het misschien lastig voor te stellen hoe je een breuk verwerkt terwijl je elkaar nog bijna dagelijks tegenkomt. Toch is dat nu precies de situatie: Arjen en Jacobien wonen gescheiden, maar wel op hetzelfde terrein in Puglia.
De twee verblijven in de twee huizen die kijkers kennen uit Daar Gaan Ze Weer. “Zestig meter uit elkaar,” vertelt Arjen. De kinderen lopen daardoor letterlijk heen en weer. Het klinkt praktisch, en dat is het ook—maar het vraagt ook veel zelfbeheersing.
De kinderen staan bovenaan
Wat in het interview vooral opvalt, is hoe vaak Arjen de focus terugbrengt naar de vier kinderen. Niet als ‘zin’ die je zegt omdat het hoort, maar als het uitgangspunt van alles wat nu wordt geregeld en besloten.
Volgens Arjen gaat het uiteindelijk lukken om dit op een rustige manier vorm te geven. Ze zorgen nu samen dat de kinderen zo min mogelijk last hebben van volwassen problemen. “Daar zijn we gewoon superlief voor,” zegt hij.
Tijdelijke oplossing in Puglia
Hoe stabiel het nu ook lijkt, Arjen maakt duidelijk dat het huidige wonen-op-één-terrein geen eindstation is. In Puglia leven ze nu in een soort tussenfase, waarin vooral wordt gekeken: wat kan, wat werkt, en wat is op langere termijn haalbaar?
Die tijdelijke constructie is in elk geval niet bedoeld om jarenlang voort te duren. Juist omdat je, als je echt opnieuw wil beginnen, soms ook letterlijk afstand moet nemen van de plek waar zoveel herinneringen liggen.
Het landgoed gaat in de verkoop
Een belangrijke stap in dat toekomstplan: het landgoed verkopen. Arjen vertelt dat daar “de meeste centjes” in zitten en dat ze die middelen nodig hebben om iedereen perspectief te kunnen bieden. Het is een nuchtere, bijna zakelijke keuze.
Maar achter die zakelijke woorden zit natuurlijk een emotionele realiteit: een plek loslaten waar ze samen aan bouwden. Toch klinkt Arjen vastberaden. Niet om iets af te sluiten met harde hand, maar om ruimte te maken voor een nieuw hoofdstuk.
Arjen klinkt opvallend milder
Wat misschien wel het meest besproken zal worden: de toon waarmee Arjen over Jacobien spreekt. Waar eerdere interviews deze week nog scherper en pijnlijker klonken, is hij nu duidelijk rustiger. Alsof er iets is gezakt.
Hij zegt dat hij zich “zo vrij en duizend keer sterker” voelt. En hij benadrukt dat hij zich vasthoudt aan de mooie jaren die ze samen hadden. Dat is een andere houding dan veel mensen na een breuk verwachten.
Zelfs felicitaties voor haar nieuwe man
Arjen vertelt in het interview ook dat hij Jacobien haar nieuwe man heeft gefeliciteerd. Dat klinkt bijna ongelooflijk, zeker als je bedenkt hoe rauw een scheiding kan voelen—laat staan als er al snel iemand anders in beeld is.
Toch zegt hij het zonder sarcasme: “Laat ze maar gelukkig zijn.” En hij voegt eraan toe dat hij echt van haar heeft gehouden en dat het “goed zo” is. Het is een opvallend volwassen en afgerond geluid.
Vooruitkijken zonder te doen alsof
Dit soort uitspraken betekenen niet dat alles ineens makkelijk is. Maar het laat wel zien dat Arjen een keuze maakt: niet blijven hangen in het verleden, maar bouwen aan stabiliteit. Voor zichzelf, en vooral voor de kinderen.
De komende tijd zal moeten blijken hoe de verkoop van het landgoed uitpakt en hoe het co-ouderschap zich ontwikkelt. Eén ding is duidelijk: Arjen lijkt de blik op de toekomst te hebben gezet—en dat hoor je in alles.
