De blind auditions van The voice of Holland zorgen opnieuw voor indrukwekkende televisie. Kandidaten zetten alles op alles om een felbegeerde plek in de volgende ronde te bemachtigen. Stemkwaliteit alleen blijkt niet altijd doorslaggevend. Verhalen achter de artiest maken minstens zoveel indruk.
Dat werd pijnlijk duidelijk tijdens het optreden van de 21-jarige Nicole Laurore. Haar auditie liet niet alleen stoelen draaien, maar ook emoties los bij de coaches. Vooral Suzan Rikkerink kon haar tranen niet bedwingen na Nicoles aangrijpende verhaal.
Een jeugd getekend door verlies
Nicole uit Rotterdam verscheen niet alleen in de studio. Haar moeder en vriendinnen zaten zichtbaar gespannen in het publiek voor morele steun. De jonge zangeres heeft al ervaring opgedaan buiten Nederland.
“In Florida heb ik gestudeerd en daar zat ik in een muziekgroep”, vertelt ze openhartig aan Chantal Janzen. In het dagelijks leven werkt Nicole als psycholoog. Ze begeleidt kinderen en haalt veel voldoening uit dat werk. Achter haar rustige uitstraling schuilt echter een ingrijpende geschiedenis.
“Ik ben nu enig kind, maar dat is niet altijd zo geweest. Ik ben geboren als tweeling.” Op zesjarige leeftijd reisde ze met haar zus naar familie in Haïti. Tijdens dat bezoek werd het land getroffen door een zware aardbeving. “Ik heb het wel overleefd en zij helaas niet.”
De herinnering staat in haar geheugen gegrift. “Ik weet nog dat ik naar boven keek en dat het dak viel.” Haar zus bevond zich in het gebouw dat instortte en overleefde de ramp niet.
De kracht van een moeder en een droom
Het verlies liet diepe sporen na binnen het gezin. Voor Nicoles moeder was het verdriet ondraaglijk. Toch vond zij de kracht om door te gaan. “Zij is er nog steeds, dus wij gaan verder”, zegt haar moeder vastberaden vanuit het publiek.
Nicole draagt het gevoel met zich mee dat ze niet alleen voor zichzelf leeft. Ze voelt zich verbonden met haar overleden zus Kim. Haar moeder vertelde ooit over een bijzondere droom.
Daarin zou Kim hebben gezegd dat zij al haar talent aan Nicole had doorgegeven. Sindsdien ervaart Nicole dat als een opdracht. Ze gelooft dat ze alles kan bereiken wat ze wil, mede dankzij haar zus.
Een auditie die alle stoelen doet draaien
Met die overtuiging betreedt Nicole het podium. Ze kiest voor het nummer I’m Tired, een lied dat haar veel steun biedt. Haar eerste twee zinnen zijn voldoende om Willie Wartaal en Dinand Woesthoff te overtuigen. Hun stoelen draaien vrijwel direct. Niet veel later volgen Suzan en Freek en ook Ilse DeLange drukt op haar knop.
Na afloop krijgt Nicole een staande ovatie van het publiek. Dinand blijft zelfs staan en zegt: “Ik wil gewoon blijven staan. Wat ontzettend goed dat je er bent.” Hij vraagt haar waarom ze voor dit nummer koos. Nicole antwoordt eerlijk: “Ik heb gevoel dat muziek je heel veel sterkte geeft in het leven. Dit is echt zo’n liedje dat mij veel sterkte geeft.”
Ilse reageert ontroerd op het optreden. “Ik hoop dat wij jou over een paar jaar overal in Nederland gaan horen zingen.” Freek complimenteert haar controle en muzikaliteit.
Suzan benadrukt dat ze al vanaf de eerste noot geraakt was. “Ik heb altijd even twee zinnen nodig om te luisteren of het echt mooi is.” Volgens haar was dat bij Nicole direct duidelijk. “Het verhaal kwam van het begin tot het einde over. Dat vind ik heel knap.”
Suzan zichtbaar geraakt
Toch draait het moment uiteindelijk om meer dan zangtechniek. Nicoles persoonlijke verhaal maakt diepe indruk op Suzan. De coach spreekt openlijk over haar emoties. “Soms maak je ook dingen mee in het leven die niet leuk zijn en dan is muziek een houvast”, zegt ze zichtbaar geëmotioneerd. “Het is mooi dat muziek er is.”
Die woorden blijken beslissend voor Nicole. Ze voelt zich begrepen door Suzan en Freek. Uiteindelijk kiest ze voor hen als haar coaches. Het moment markeert niet alleen een nieuwe stap in haar muzikale carrière. Het voelt ook als een eerbetoon aan haar zus.
