Het overlijden van zanger René Karst heeft diepe sporen nagelaten binnen zijn familie en directe omgeving. Voor zijn dochter Ychelle voelt deze periode nog altijd onwerkelijk en intens. In een openhartig gesprek met RTL Boulevard vertelt zij voor het eerst op beeld over het moment waarop haar leven abrupt veranderde.
De dagen na zijn overlijden stonden volledig in het teken van regelen, afscheid nemen en doorgaan. Pas nu ontstaat er ruimte voor emoties, stilte en verwerking. De impact van het verlies wordt steeds tastbaarder en dringt langzaam tot haar door.
Het telefoontje dat alles veranderde
Ychelle was alleen op haar werk toen haar moeder haar belde met het verwoestende nieuws. Dat moment staat voor altijd in haar geheugen gegrift. “Ik hoorde alleen maar drie keer een schreeuw van: ‘Help! Help! Help!’ De grond zakte onder mijn voeten vandaan”, vertelt ze zichtbaar geëmotioneerd.
De realiteit sloeg direct keihard toe. Vanaf dat moment volgden beslissingen elkaar in hoog tempo op. Samen met haar broer en moeder moest zij alles telefonisch regelen, terwijl ze haar vader nog niet had gezien. Het nieuws verspreidde zich razendsnel online, waardoor rust volledig ontbrak.
Beslissingen in een waas van emoties
De periode direct na het overlijden voelt voor Ychelle als een waas. In de auto nam zij besluiten over praktische zaken, terwijl emoties nauwelijks verwerkt konden worden. “Ik heb in de auto alleen maar dingen moeten besluiten met mijn broer en mijn moeder samen, via de telefoon, want ik had hem nog niet gezien.
En het stond allemaal online, het gaat zo snel.” Ze geeft toe dat ze zich nauwelijks herinnert hoe ze uiteindelijk in Hoogeveen aankwam. Alles gebeurde automatisch, alsof haar lichaam het overnam.
Tekst gaat verder onder de video
Leven in overlevingsstand
Volgens Ychelle kwam het echte besef pas veel later. De dagen stonden volledig in het teken van de herdenkingsdienst en de crematie. “Er komt gewoon zoveel op je af dat je in zo’n overlevingsstand staat… Het verwerken komt nu pas.”
Die overlevingsstand zorgde ervoor dat emoties tijdelijk werden uitgeschakeld. Pas na afloop, wanneer de stilte terugkeert, ontstaat ruimte voor verdriet. Het gemis wordt voelbaar in kleine momenten, waarin haar vader normaal altijd aanwezig was.
Herinneringen krijgen nieuwe betekenis
Voor zijn overlijden had Ychelle plannen om samen met haar vader een bijzondere reis te maken. Die droom krijgt nu een andere invulling. Ze vertelt dat ze deze reis alsnog wil maken, maar dan samen met haar moeder.
Het idee voelt als een manier om zijn gedachtegoed voort te zetten. “Je beseft nu pas hoe belangrijk herinneringen maken is.” De waarde van tijd samen wordt pijnlijk duidelijk. Wat ooit vanzelfsprekend leek, voelt nu kostbaar en kwetsbaar.
Emotionele woorden op Instagram
Kort na het overlijden deelde Ychelle al haar gevoelens op Instagram. Bij een zwartwitfoto waarop zij en haar vader arm in arm staan, schreef ze: “Wat heb jij een mooi, maar veel te kort leven gehad.” De woorden raakten veel mensen en maakten diepe indruk.
In hetzelfde bericht deelde ze haar rauwe emoties. “Ik kan geen woorden vinden en bedenken… verdoofd en dronken van tranen zit ik hier met mama, Thomas en de rest van de familie.” Ondanks het verdriet benadrukte ze ook de kracht van samen zijn.
Samen herinneringen ophalen
In haar bericht beschreef Ychelle hoe de familie steun vindt bij elkaar. “Samen halen we toch, ondanks dat dit een rotsituatie is, mooie herinneringen op.” Die herinneringen vormen nu een houvast in een periode vol gemis.
Het ophalen van verhalen, momenten en muziek zorgt voor verbondenheid. Het verdriet wordt gedeeld, waardoor het draaglijker voelt. Tegelijk blijft het ongeloof overheersen. Het idee dat René Karst er niet meer is, blijft moeilijk te bevatten.
Een belofte aan haar vader
Het definitieve besef laat nog op zich wachten. Ychelle omschrijft het gemis in duidelijke woorden. “Geen knuffels, geen belletjes, geen besprekingen over de gekke creatieve ideeën die je had.” Het zijn juist die dagelijkse momenten die nu ontbreken.
Haar Instagrambericht sloot ze af met een belofte. “Ik zal goed op ons gezin letten en voor mama zorgen, beloofd.” Die woorden onderstrepen haar vastberadenheid om door te gaan, ondanks het intense verlies.
