Donderdagavond zat Nederland weer massaal klaar voor The Passion, maar het was niet alleen het verhaal of de zang die bleef hangen. Tussen de bekende gezichten en de grote momenten dook er iemand op die je niet snel vergeet—zonder ook maar één woord te zingen.
Helemaal achterin, half verscholen achter microfoons en kabels, zat drummer Sven van der Meer (27). En toch was het juist hij die bij veel kijkers het hardst binnenkwam: met wilde armgebaren, fanatieke blikken en een energie die door het scherm heen knalde.
Een opvallende verschijning in de schaduw
Wie dacht dat de band vooral decor is bij The Passion, kreeg donderdag een kleine realitycheck. Terwijl het publiek meeleefde met de scènes op het podium, ging Van der Meer zó op in zijn spel dat social media al snel losgingen.
De vergelijking kwam bijna vanzelf: Animal uit The Muppet Show. Dezelfde onbevreesde drive, dezelfde chaos-met-controle, en vooral die gezichtsuitdrukkingen die tegelijk hilarisch en bewonderenswaardig zijn. Voor 1,7 miljoen kijkers was hij plots ‘die drummer’.
Waarom juist dit zo goed werkte op tv
Van der Meer is geen man die naar voren wil. Integendeel: achter zijn drumstel voelt hij zich veilig. Dat is zijn plek, zijn rustpunt, zelfs als hij eruitziet alsof hij drie blikjes energiedrank achterover sloeg.
Voorin naast een grote naam staan? Daar moet hij niet aan denken, vertelt hij lachend. Dan zou hij naar eigen zeggen ‘peentjes zweten’. Op de achtergrond kan hij alles geven, zonder de druk van het middelpunt.
Tekst gaat verder onder de video
Is het echt of speelt hij het groter?
De hamvraag na afloop: zijn die bewegingen puur enthousiasme, of ook een beetje ‘voor de camera’? Van der Meer is er eerlijk over: hij wéét dat grote bewegingen op televisie beter overkomen dan kleine tikjes.
Maar het gekke bekken trekken en meeschreeuwen doet hij sowieso, camera of niet. Sterker nog: zijn eigen familie noemt hem al jaren Animal. Als hij zichzelf terugziet op foto’s, denkt hij soms: “Gaat het wel, Sven?”
De uitdaging die kijkers niet zagen
Op tv leek het één groot feest, maar achter de schermen was het ook afzien. The Passion werd opgenomen in Dwingeloo, waar het rond de 6 graden was—en dat voelt op een open podium vaak kouder dan de thermometer zegt.
Nog vóór de show stond Van der Meer al te rillen, zelfs met thermokleding. Wanneer hij even niet in beeld was, blies hij in zijn handen om zijn vingers warm te houden. Spelen helped, want drummen is ook: jezelf letterlijk warm werken.
Reacties die hij niet zag aankomen
Terwijl de online reacties opstapelden, had Van der Meer tijdens de liveshow geen idee hoe vaak hij thuis in beeld kwam. Soms ben je één keer zichtbaar, soms vier keer, en ondertussen ben je vooral bezig met strak spelen.
Toch werd hij opgemerkt. Tv-recensent Tina Nijkamp noemde hem ‘goud’, en ook gewone kijkers waren duidelijk: dit was niet zomaar begeleiding, dit was performance. Van der Meer vond het vooral eervol—anders dan anders.
‘Dit is niet gebruikelijk’ na een optreden
Normaal speelt hij op een groot evenement en is hij daarna weer gewoon die gast die een biertje bestelt en opgaat in de menigte. Geen gedoe, geen aandacht. Juist daarom voelt deze golf aan reacties voor hem extra bijzonder.
“Dit is niet gebruikelijk,” zegt hij met een lach. En dat vat het goed samen: hij is geen BN’er, maar wel iemand die zijn moment pakte. Niet door te praten, maar door te spelen alsof het zijn laatste optreden is.
Zo rolde hij eerder al The Passion binnen
Voor Van der Meer was het overigens niet de eerste keer. Ook in 2024 zat hij al achter de drums bij The Passion. Hij kwam erbij via muziekbedrijf Soundwise van Eric van Tijn, dat meewerkt aan de muzikale kant van het tv-spektakel.
Van Tijn verzorgt de arrangementen, maar binnen die kaders krijgt de band ruimte. En soms zie je precies wat er gebeurt als iemand die vrijheid volledig benut: dan ontstaat er iets wat je niet kunt regisseren, alleen maar kunt laten gebeuren.
Nagenieten met de crew in plaats van naar huis
Wat dit jaar extra hielp: de after was niet meteen ‘spullen inpakken en rijden’. In plaats van snel naar huis te gaan, bleef Van der Meer met de crew en de band in een bungalowpark in de buurt.
Even samen napraten, terugkijken en lachen om wat er allemaal gebeurde—ook om die Muppet-vergelijking. Van der Meer vindt het alleen maar mooi, zelfs zonder ‘liters Red Bull’. “Dit is wat het drumstel met me doet.”
