De vaste kijkers van We zijn er bijna! weten het: sommige programma’s voelen na een tijdje een beetje als familie. Je kent de gezichten, je kent het tempo en je weet precies wanneer er gelachen wordt om kleine vakantie-ergernissen die stiekem heel herkenbaar zijn. Dit seizoen veranderde er iets wezenlijks, maar het voelde opvallend genoeg niet meteen alsof er definitief een deur dichtging.
Na jaren waarin één presentatrice vrijwel onlosmakelijk bij het programma hoorde, kwam er een frisse wissel. En ergens tussen de eerste beelden, het vertrouwde campergevoel en de typisch Nederlandse gezelligheid, ontstond al snel de vraag: is dit echt afscheid, of meer een nieuw hoofdstuk?
Vijftien jaar een vertrouwd gezicht
Martine van Os was vijftien jaar lang het gezicht van We zijn er bijna!. Ze reisde met Nederlandse vakantiegangers door Europa, van zonnige campings tot schilderachtige routes waar je spontaan zelf ook een caravan zou willen huren.
Wie het programma volgde, zag haar niet alleen als presentatrice, maar ook als de rustige spil in de groep. Iemand die het overzicht hield, meeleefde, meebewoog en tegelijk ruimte gaf aan de verhalen van de reizigers.
Een nieuw seizoen met Marlijn aan het roer
Dit seizoen was het voor Marlijn Weerdenburg voor het eerst ‘haar’ reis. Dat is geen kleine stap, want je stapt niet zomaar in een format waar veel kijkers al jaren aan gehecht zijn. Zeker niet als de voorganger zo geliefd is.
Martine keek vanaf de bank mee en volgde hoe Marlijn haar eigen draai aan het programma gaf. Niet als strenge beoordelaar, maar eerder als iemand die oprecht hoopt dat het goed gaat met iets waar ze lang haar hart in heeft gelegd.
Martine kijkt met plezier én opluchting terug
In gesprek met RTL Boulevard vertelde Martine dat ze met veel plezier naar het seizoen heeft gekeken. Het belangrijkste voor haar: zien dat het programma goed verder kan zonder dat het zijn eigen charme verliest.
Ze benadrukte dat We zijn er bijna! simpelweg te mooi is om te laten stoppen. Juist daarom is het voor haar waardevol dat er een nieuwe presentatrice staat die het programma kan dragen en ermee vooruit kan.
LEES OOK:Monique Hansler uit stevige kritiek op situatie rond Veerle en Mike
Spanning achter de schermen: “Best wel spannend”
Marlijn gaf eerlijk toe dat ze vooraf zenuwachtig was. Logisch ook: kijkers zijn gewend aan een bepaald gezicht en een bepaalde energie, en dan sta jij daar ineens als “de nieuwe”. Dat voelt al snel als een examen zonder herkansing.
Ze verwoordde het met een knipoog: mensen waren aan het programma gehecht, en dan komt er “ineens een nieuwe blonde dame aangehuppeld”. Juist die openheid maakt de overstap voor veel kijkers waarschijnlijk minder stroef.
Een dikke voldoende van haar voorganger
Van Martine kreeg Marlijn in elk geval een warm rapport. Martine stelde haar gerust met de woorden dat het programma staat als een huis. En als de basis stevig is, kan er volgens haar niet zoveel misgaan.
Daarbij gaf ze Marlijn een compliment dat eigenlijk veel zegt: het format past bij haar. Dat ‘passen’ is bij dit soort televisie belangrijker dan het lijkt, omdat de toon van het programma een groot deel van het succes bepaalt.
Waarom stoppen toch niet zo simpel was
Hoewel Martine achter haar keuze staat om te stoppen, ging daar wel een serieus proces aan vooraf. Na vijftien jaar loslaten doe je niet even tussen de boodschappen door. Ze vertelde dat ze er zelfs slapeloze nachten van had.
Het is ook een dubbel gevoel: je neemt afscheid van een geliefde routine, maar je weet ook dat je ruimte maakt voor iets nieuws. En juist bij zo’n langlopende reeks weegt die emotionele kant vaak zwaarder dan mensen denken.
De voordelen van afscheid nemen
Tegelijkertijd heeft stoppen ook praktische voordelen. Martine benoemde bijvoorbeeld iets heel simpels, maar herkenbaars: na al die opnames weg van huis kan ze nu eindelijk zelf meemaken hoe haar tuin in bloei staat.
Dat klinkt klein, maar het is precies het soort detail dat laat zien hoe intensief zulke producties kunnen zijn. Terwijl kijkers genieten van de reis, is het voor de makers ook wekenlang leven uit een koffer.
Een verrassend voorstel: toch weer mee op reis?
En toen kwam er ineens een idee dat het afscheid een stuk minder definitief laat klinken. Marlijn stelde voor dat Martine volgend seizoen gewoon weer een paar dagen mee zou gaan. Niet als vervanging, maar als extra.
Het plan: een soort gedeelde estafette, waarbij de oude en nieuwe presentatrice samen een stukje optrekken. Martine hoefde daar opvallend weinig bedenktijd voor. Haar reactie was kort en helder: ja, dat is goed.
High-five en een open einde
De twee bezegelden die spontane afspraak met een high-five. Het klinkt luchtig, maar het zegt ook iets over hoe ze naar elkaar kijken: niet als concurrenten, maar als collega’s die hetzelfde programma een warm hart toedragen.
LEES OOK:Roxeanne Hazes steelt de show tijdens Televizier-Ring Gala: kijkers zijn unaniem lovend
Of Martine volgend seizoen daadwerkelijk weer opduikt in We zijn er bijna!, is nog niet officieel bevestigd. Maar als het aan hen ligt, staat de deur op een kier. Wat vind jij: goed idee, of juist liever één presentator per seizoen? Laat het weten via onze socials.
