Het is zo’n weekend waar Amsterdam normaal gesproken van gaat glimmen: vol vlaggen, muziek, boten op de grachten en mensen die even helemaal zichzelf kunnen zijn. Maar dit jaar hangt er ook iets anders in de lucht. Niet zichtbaar, wel voelbaar. En juist dát maakt dat sommige bekende gezichten kiezen voor afstand, terwijl de stad zich opmaakt voor World Pride.
Na het nieuws over een islamistische aanslag rond Pride-activiteiten in Berlijn kijken ook Nederlanders met extra spanning naar grote evenementen. De vraag die bij veel mensen opkomt is simpel, maar pijnlijk: kun je nog onbezorgd de straat op, als je weet dat één iemand met verkeerde ideeën al genoeg is om alles te veranderen?
Twijfel sluipt de feeststemming in
Komend weekend wordt World Pride in Amsterdam gevierd, een evenement dat niet alleen bezoekers uit het hele land trekt, maar ook van ver daarbuiten. Voor veel Amsterdammers is het hét moment waarop de stad laat zien hoe open en kleurrijk ze kan zijn.
Toch merk je dat het recente nieuws uit Berlijn in het hoofd blijft hangen. Critici waarschuwen al langer dat aanslagen of dreigementen ‘navolging’ kunnen uitlokken. En precies die gedachte zorgt ervoor dat de feeststemming bij sommigen plaatsmaakt voor voorzichtigheid.
Dyantha Brooks kiest voor veiligheid
Shownieuws-presentatrice Dyantha Brooks vertelt dat ze twijfelt of ze nog wel naar de Pride in haar eigen stad wil. In De Oranjezomer legt ze uit dat ze het risico niet meer zomaar wil nemen, zeker niet met haar gezin.
Daarbij zegt ze iets wat veel ouders zullen herkennen: je wil genieten van de drukte en de sfeer, maar tegelijk scan je onbewust toch altijd de omgeving. Niet omdat je dat wílt, maar omdat de wereld je de afgelopen jaren geleerd heeft dat waakzaamheid soms nodig is.
‘Amsterdam op z’n best’, maar met een bijsmaak
Dyantha benadrukt dat Pride voor haar juist staat voor het beste van de stad. De grachten, de bezoekers, de trots, de vrijheid: het hele plaatje klopt. En juist daarom voelt het extra wrang dat ze überhaupt moet nadenken over de vraag of ze wel gaat.
Ze vertelt dat ze al jaren tegen dit soort dilemma’s aanloopt. Niet alleen bij Pride, maar ook bij grote momenten zoals oud en nieuw. Moet je nog naar een druk plein? Neem je je kinderen mee? Of blijft het verstand uiteindelijk toch winnen van het gevoel?
Eerder al plannen en een verijdelde dreiging
Wat haar angst extra voedt, is dat er volgens haar in het verleden al eens plannen zijn geweest rond Pride. Ze noemt dat die niet vergevorderd zouden zijn geweest en dat er sprake was van een verijdelde aanslag, maar het idee alleen al blijft hangen.
En dat is precies hoe dit soort nieuws werkt: zelfs als er niets gebeurt, heeft de dreiging al impact. Niet op de organisatie of de route alleen, maar vooral op het gedrag van mensen. Op de keuze om weg te blijven, om eerder naar huis te gaan, om minder vrij te bewegen.
Morad El Ouakili is ook terughoudend
Dyantha staat niet alleen in haar twijfel. Ook RTL Boulevard-gezicht Morad El Ouakili zou hebben aangegeven dat hij door de gebeurtenissen in Berlijn minder snel naar de viering in Amsterdam gaat. Niet omdat hij Pride niet belangrijk vindt, maar omdat veiligheid zwaarder weegt.
Die terughoudendheid van bekende Nederlanders is opvallend, omdat zij meestal juist zichtbaar zijn bij maatschappelijke en culturele events. Als zelfs mensen die gewend zijn aan drukte en publieke plekken zeggen: “Dit voelt anders”, dan is dat een signaal dat breder leeft.
Tussen vrijheid en waakzaamheid
Het pijnlijke aan dit soort situaties is dat het precies raakt aan waar Pride om draait: vrijheid, jezelf kunnen zijn, ruimte innemen zonder angst. En toch zie je dat angst juist op dit soort momenten naar voren kruipt, omdat grote groepen kwetsbaar kunnen aanvoelen.
Dyantha zegt ook dat ze het eigenlijk “heel erg” vindt dat ze zo denkt, omdat we niet in angst moeten leven. Ze hoopt dat mensen die wél naar de botenparade gaan zich vrij en blij kunnen voelen. Maar, geeft ze toe: het zit bij veel mensen in het achterhoofd.
Een gesprek dat niet mag verdwijnen
De uitspraken van Dyantha brengen iets op gang wat groter is dan één weekend. Het gaat over hoe we in Nederland omgaan met grote publieke vieringen, met zichtbare groepen, met diversiteit, en met de realiteit dat dreiging soms meereist met vrijheid.
Tegelijk is het ook belangrijk dat dit gesprek niet alleen over angst gaat, maar ook over veerkracht. Over de vraag hoe je samen een stad, een evenement en een samenleving beschermt zonder dat je het open karakter kwijtraakt waar Pride juist om bekendstaat.
En jij, ga jij dit jaar wel of niet?
Voor de één is thuisblijven de verstandigste keuze. Voor de ander voelt juist aanwezig zijn als een statement: zichtbaar blijven, je niet weg laten jagen. Beide reacties zijn begrijpelijk, zeker als je denkt aan gezinnen, drukte en onvoorspelbaarheid.
