Na weken waarin het opvallend stil bleef rond Elsje Barendrecht, schuift ze nu toch naar voren. In een openhartig interview met De Telegraaf vertelt ze hoe de periode na Winter Vol Liefde voor haar uitpakte en waarom ze zich nu uitspreekt.
Wie haar tijdens het programma zag, zag vooral iemand die voorzichtig, maar oprecht leek te bouwen aan iets moois. Pas later, toen de camera’s weg waren en het echte leven weer begon, vielen volgens Elsje steeds meer puzzelstukjes op een plek die ze liever niet had gezien.
Een stilte die niet voor niets was
Elsje laat weten dat ze niet zomaar zin had om ‘even haar verhaal te doen’. Ze moest eerst zelf snappen wat er precies gebeurd was, en vooral: hoe ze erin was gezet, zonder dat ze het direct doorhad.
In het interview schetst ze hoe verwarrend het is als je iemand leert kennen die aan de buitenkant warm, geïnteresseerd en charmant lijkt, maar bij wie achteraf blijkt dat er veel niet klopt. Dat besef kwam niet in één keer, maar druppelsgewijs.
Wat ze zag: de leuke kant
Volgens Elsje liet Gilbert haar vooral de versie van zichzelf zien die makkelijk vertrouwen wekt. “De leuke, lieve, geïnteresseerde kant,” vertelt ze. En precies dat maakte dat ze, net als veel kijkers, geloofde in de oprechtheid van het contact.
Ze benadrukt dat ze op dat moment weinig reden had om aan alles te twijfelen. Toch knaagde er iets. Dat onderbuikgevoel, dat ze eerst wegduwde, bleek achteraf juist het signaal te zijn dat er meer speelde dan hij liet zien.
Leugens over werk, wonen en het hele plaatje
De kern van haar verhaal is hard: Elsje zegt dat Gilbert “over alles” gelogen heeft. Niet over één detail of een klein misverstand, maar juist over fundamentele dingen: zijn werk, zijn woonsituatie en zijn complete levenssituatie.
Dat is ook de reden dat de relatie na het programma geen kans had. Als de basis niet klopt, blijft er weinig over om op terug te vallen. Elsje beschrijft het als een klap: je denkt iemand echt te kennen, maar blijkt vooral verhalen te hebben gehoord.
Exen die zich meldden: ‘Copy-paste-gedrag’
Extra pijnlijk, vertelt Elsje, is dat ze benaderd werd door exen van Gilbert. Mensen uit zijn verleden herkenden volgens haar woorden en patronen. Ze zagen de uitzendingen en hoorden uitspraken die hij eerder ook tegen hen gebruikt zou hebben.
Elsje noemt het “copy-paste-gedrag”: dezelfde verhaallijnen, dezelfde zinnen, dezelfde manier van overtuigen. Volgens haar is hij goed in mensen voor zich winnen, en misschien nog beter in volhouden, zelfs wanneer leugens aan het licht komen.
Altijd een antwoord klaar
Wat haar vooral bijblijft, is hoe makkelijk iemand door kan blijven praten als het spannend wordt. Elsje zegt dat Gilbert steevast een antwoord klaar had. Ook nadat dingen uitkwamen, zou hij blijven proberen om mensen te overtuigen.
Ze vindt dat “heel bijzonder”, maar de toon is duidelijk: dit is niet de charme van iemand die een fout toegeeft, maar de volharding van iemand die een verhaal overeind probeert te houden. Dat maakt het voor haar extra moeilijk om het af te sluiten.
De nasleep: vertrouwen krijgt een knauw
Elsje vertelt dat dit alles haar vertrouwen in mannen en in de liefde heeft geraakt. Niet omdat ze nu ‘klaar’ is met daten, maar omdat het idee dat iemand zo lang iets kan spelen, diepe twijfel kan zaaien.
Ze kijkt terug op de weken samen en merkt hoe vreemd het is om te beseffen dat je avondenlang met iemand praat, lacht en plannen maakt, terwijl je achteraf denkt: waar gingen die gesprekken eigenlijk over, als de basis niet waar was?
Terugkijken op de gesprekken: ‘Gebakken lucht’
In het interview omschrijft Elsje hun tijd samen als iets dat achteraf “nergens over ging”. Ze bedoelt daarmee niet dat het contact voor haar onbelangrijk was, maar dat het allemaal gebouwd leek op verhalen die niet klopten.
Dat maakt het extra wrang: je denkt dat je elkaar aan het leren kennen bent, terwijl je in feite luistert naar een versie die iemand van zichzelf neerzet. Daardoor vraagt Elsje zich nu af wat die periode voor waarde had.
Was hij verliefd, of verliefd op de situatie?
Een van de zwaarste vragen die ze hardop stelt: was Gilbert wel echt verliefd op háár? Of vond hij vooral de situatie aantrekkelijk? Elsje zegt dat ze daar nog steeds mee worstelt, juist omdat je het nooit volledig kunt bewijzen.
Ze geeft aan dat ze via via hoorde dat hij Nederland achter zich zou willen laten en dat zij daarvoor een ‘mooie mogelijkheid’ was. Als dat klopt, is het volgens haar extra pijnlijk: dan ben je niet iemands keuze, maar een uitweg.
De leeftijd en het ongemak
Elsje is ook eerlijk over wat haar stoort aan het grotere plaatje. Ze noemt het “triest” dat iemand van 56 of 57 volgens haar nog steeds niet lijkt te weten wie hij zelf is. Dat is geen kleine uithaal, maar een teleurgestelde conclusie.
Het gaat haar niet om leeftijd op zich, maar om verantwoordelijkheid. Hoe ouder je bent, hoe meer mensen verwachten dat je je leven op orde hebt, of in elk geval eerlijk bent over wat er wél en niet klopt.
Waarom ze nu spreekt
Dat Elsje haar verhaal deelt, voelt als een poging om regie terug te pakken. Niet om ruzie te zoeken, maar om haar kant neer te zetten in een periode waarin veel kijkers speculeren en verhalen snel hun eigen leven gaan leiden.
Door duidelijk te benoemen wat ze zegt te hebben meegemaakt—en dat anderen soortgelijke patronen herkenden—maakt ze ook een punt dat verder gaat dan haar eigen situatie: wees voorzichtig met mensen die te mooi klinken om waar te zijn.
En nu: vooruit kijken
Hoewel het interview vooral terugblikt, hangt er ook iets anders in de lucht: afsluiten. Niet vergeten, niet bagatelliseren, maar wel door. Elsje lijkt vooral te willen benadrukken dat ze haar intuïtie voortaan serieuzer neemt.
