De deelnemers van het programma Married At First Sight keren langzaam terug naar hun eigen omgeving. Voor veel koppels breekt een nieuwe fase aan waarin ze hun relatie buiten het experiment voortzetten. Ook voor Eva en Bram is het moment gekomen om samen te gaan wonen, al is hun start allesbehalve soepel verlopen.
Er blijkt namelijk flink wat tijd te zijn verstreken tussen de huwelijksreis en het moment dat ze hun intrek namen in hetzelfde huis. Dat komt vooral doordat Eva tijd nodig had om alles op een rijtje te zetten.
Eva trok zich terug na de huwelijksreis
Hoewel Bram graag sneller een volgende stap had gezet, koos Eva ervoor om afstand te nemen. “Eva gaf aan wat tijd voor zichzelf nodig te hebben om het te verwerken. En dat heb ik haar ook gegund,” vertelt Bram openhartig. Toch had hij liever meer contact gehad in die tussenliggende periode.
“Ik zou wat meer contact hebben gewild. Maar ik moet haar gevoel respecteren.” Zijn woorden klinken mild, maar de teleurstelling is voelbaar. De ruimte die Eva vroeg, lijkt hun band niet bepaald versterkt te hebben.
Twijfel groeit tijdens spelletjesavond
Om de gespannen sfeer wat losser te maken, organiseert Eva een spelletjesavond met haar vriendinnen. Bram is blij dat hij aan haar is gekoppeld en spreekt dat ook uit. Eva reageert daarop door te zeggen dat dat gevoel wederzijds is, maar haar lichaamstaal en blikken verraden iets anders.
“Ik heb nog steeds het idee dat Bram mij wel een beetje leuk vindt. Maar ik wil hem in zijn waarde laten dat ik hem moet vertrouwen op zijn woorden.” Die twijfel blijft door haar hoofd spoken, en ondanks haar woorden voel je dat haar hart ergens anders zit.
Moeilijke dagen en gemengde gevoelens
De ochtend na de spelletjesavond lijken de zorgen niet verdwenen. Eva probeert positief te blijven, maar dat valt haar zwaar. “Ik probeer echt te focussen op wat we wel hebben, dus dat we die vriendschap dan maar mooi kunnen laten opbloeien en daarin ons best doen,” zegt ze.
Eva wil zich niet verliezen in negativiteit. “Ik denk dat ik mezelf alleen maar beperk als ik de hele tijd alleen maar het negatieve belicht en het zware of het beladen. Ik vind dat zonde van mijn tijd en deze ervaring.” Toch glijdt haar glimlach al snel weg als de tranen komen. “Maar ik heb zeker wat vervelende dagen gehad.”
Een droom die anders uitpakt dan gehoopt
Eva blijft zoeken naar balans, maar haar woorden maken duidelijk dat het niet is gelopen zoals ze had gehoopt. “Maar ja, dat is het risico. Dat je kleine teleurstellingen gaat hebben. Je vindt het gewoon jammer, voor jezelf ook. En ook voor hem, maar ook vooral voor mezelf. Ik gun het ons allebei heel erg en dan is het toch niet hoe je had gehoopt dat het allemaal zou lopen.
Dus dan heb je toch weer het idee: nou ben ik toch weer een beetje terug bij af. Ondanks dat het ook een gave ervaring is. Het is wel frustrerend en jammer.” Haar eerlijkheid raakt je recht in het hart, zeker als je ziet hoeveel moeite ze doet om iets moois te maken van deze kans.
Ook Bram weet het even niet meer
Bram lijkt inmiddels ook zijn twijfels te hebben over hoe het verder moet. “Ik vind het lastig om te zetten hoe het nou verder gaat verlopen. Ik hoop dat er nog iets kan gebeuren. Dat heb ik bij Eva misschien iets minder.
Het moet altijd van twee kanten komen en niet van één kant.” Zijn woorden klinken eerlijk, maar ook berustend. Hij beseft dat een huwelijk alleen kan slagen als beide partijen er evenveel energie in steken.
Reacties van de ouders bieden geen duidelijkheid
Misschien kan een bezoek aan de ouders van Eva voor wat nieuwe energie zorgen. De vader van Eva ziet het nog positief in. “Het is een leuke kerel. Een ondernemende jongen. Sympathiek, dus wat dat betreft is er niks mis mee.” Haar moeder denkt daar anders over. “Maar ja, niet meer dan vriendschap volgens mij.” Die laatste woorden lijken de situatie pijnlijk treffend samen te vatten.
