In Married at First Sight gebeurde dit seizoen iets wat kijkers nog niet eerder zagen: een bruid die bij het altaar ‘nee’ zei. Sandra maakte daarmee tv-geschiedenis, maar zelf bleef ze vooral achter met een wrang gevoel over hoe het avontuur is neergezet.
In een gesprek met Story kijkt ze terug op die veelbesproken keuze. En daarbij spaart ze niet iedereen. Vooral presentator Carlo Boszhard en matchmaker Eveline Stallaart krijgen volgens Sandra een rol in het verhaal die haar nog steeds raakt.
Een moment dat iedereen zag, maar niet iedereen begreep
Het ‘nee’ bij het altaar kwam voor veel kijkers als een schok, juist omdat Married at First Sight doorgaans toewerkt naar hoop, romantiek en een voorzichtige start van een relatie. Sandra’s besluit brak door die verwachting heen.
Toch zegt Sandra dat haar keuze niet uit drama of koppigheid voortkwam, maar uit eerlijkheid. Ze wilde naar eigen zeggen niemand aan het lijntje houden en meteen duidelijk zijn, zodat er geen valse hoop zou ontstaan.
‘Mijn eerlijkheid kwam niet goed naar voren’
Volgens Sandra wringt het vooral in de manier waarop de makers haar hebben geportretteerd. Ze stelt dat juist haar openheid en oprechtheid onvoldoende zichtbaar waren in de uitzendingen, waardoor er een scheef beeld is ontstaan.
Dat beeld, zegt ze, zorgt ervoor dat ze nog altijd met vragen en reacties te maken krijgt. Ze hield een ‘zuur gevoel’ over aan het geheel, omdat haar intentie — helder en respectvol zijn — niet zo werd ontvangen.
Uithaal naar Carlo Boszhard om ‘toyboy’-suggestie
Een specifiek punt waar Sandra zich aan stoort, is een opmerking van presentator Carlo Boszhard. Volgens haar werd er gesuggereerd dat zij vooral op ‘toyboys’ zou vallen, iets wat zij zelf nooit zo heeft gezegd.
Sandra benadrukt dat ze niet op twintigers valt en dat de insinuatie volgens haar een eigen leven is gaan leiden. Ze noemt zelfs dat Carlo de naam Donny Roelvink aanhaalde als voorbeeld van een knappe, jonge man.
Gevolgen die ze nog steeds merkt
Wat zo’n tv-opmerking kan doen, blijkt volgens Sandra uit de reacties die ze na de uitzendingen kreeg. Ze vertelt dat ze veel persoonlijke berichten ontvangt van heel jonge jongens, en dat is niet iets waar ze op zit te wachten.
Juist omdat het onderwerp in de uitzendingen vaker terugkwam, voelt het voor haar alsof het beeld is vastgezet: Sandra als iemand die alleen op veel jongere mannen zou vallen. En dat frustreert haar.
Waarom werd ze aan Rob gekoppeld?
Naast de presentatie heeft Sandra ook vragen bij de matching zelf. Ze zegt nog steeds niet te begrijpen waarom ze aan Rob is gekoppeld, zeker omdat ze naar eigen zeggen vooraf duidelijk had aangegeven op welk type ze niet valt.
Sandra vertelt dat ze de experts — onder wie Eveline Stallaart — rechtstreeks heeft gevraagd waarom deze combinatie is gemaakt. Maar volgens haar kwam er geen helder antwoord en heeft ze nooit een echte uitleg gekregen.
Kritiek op matchmaker Eveline Stallaart
Die radiostilte zit haar hoog, omdat het volgens Sandra bijdraagt aan misverstanden. Als kijkers de match zien ontsporen zonder context, is het makkelijk om iemand de schuld te geven — en Sandra heeft het gevoel dat dat bij haar gebeurde.
Ze stelt dat er nu onterecht een beeld bestaat dat ze ‘een bitch’ zou zijn of hooghartig. Volgens haar klopt dat totaal niet met wie ze is, en daar heeft ze zichtbaar moeite mee.
De nasleep: reputatie, reacties en een blijvend stempel
Reality-tv stopt vaak niet na de laatste aflevering. Sandra’s verhaal laat zien hoe snel een paar zinnen of een doorlopende verhaallijn kunnen uitmonden in een label waar je lastig vanaf komt, ook buiten het programma.
Voor haar gaat het niet alleen om wat er toen is gezegd, maar om wat er daarna blijft hangen bij het publiek. En dat werkt door: in inboxen, in aannames en in hoe mensen je benaderen.
