Het verlies van een vriend combineren met zorgen om de gezondheid van een ander raakt je diep. Dat is wat cabaretier Richard Groenendijk nu ervaart. Hij verloor onlangs zijn goede vriend Gerard Cox en maakt zich tegelijk zorgen om de gezondheid van Joke Bruijs.
Zij leeft al enige tijd met de ziekte van Parkinson. Richard bezocht haar en zag hoe waardevol vriendschap blijft. Zijn bezoek leverde momenten van warmte, humor en verdriet tegelijk op.
Bezoek van Richard aan Joke
Richard vertelt dat hij kort voor het overlijden van Gerard bij Joke langs is geweest. Hij nam bloemen en een gebakje mee. Joke ontving hem met open armen en straalde een opvallend goede bui uit.
“Zij leidt natuurlijk een heel rustig leven nu. Ik vond dat ze heel goed was – ze had een goede dag.” Deze woorden laten zien hoe kleine ontmoetingen grote waarde kunnen hebben in moeilijke tijden.
De waarde van vriendschap
Richard benadrukt dat het bezoeken van een zieke vriendin geen last, maar juist een belangrijke daad van vriendschap is. Hij zegt daarover: “Je kunt dit maar één keer doen en dat is tijdens het leven.
Dan kun je langsgaan en het samen nog leuk hebben. En niet dat je gaat zitten huilen op de begrafenis terwijl je nooit op bezoek bent geweest. Hoe moeilijk je dat ook vindt, je zet jezelf er maar overheen.”
Goede en mindere dagen
Parkinson kent vaak wisselende klachten. Toch heeft Richard Joke nog nooit op een echt slechte dag meegemaakt. Hij zegt daarover: “Ik niet, maar je hoort weleens: ‘Ze had een wat mindere dag’ of dat ze wat minder lekker in haar vel zit.
Nee, het was echt heel gezellig.
Je kunt natuurlijk altijd met haar lachen hè. Het is een heel leuke vrouw.” Richard schetst haar als iemand die ondanks alles warmte en humor blijft uitstralen.
Een scherpe geest
Ondanks haar lichamelijke beperkingen blijft Joke scherp en geestig. Richard maakt korte metten met de geruchten dat zij dement zou zijn. Hij zegt duidelijk: “Ja joh! Ze mankeert niks aan haar hoofd hè.
Mensen denken: Joke is dement, maar dat is ze helemaal niet. Ze heeft Parkinson, dat zit op haar spieren. Dus ze wordt trager. Maar zij weet nog anekdotes te vertellen over twintig jaar geleden, toen wij in Londen waren. Het hoofd is helemaal helder, alleen het lijf wil niet meer.”
Herinneringen en pijn
De situatie van Joke doet Richard denken aan zanger Rob de Nijs, die overleed aan de gevolgen van Parkinson. Hij zegt daarover: “Als ze die kant op zal gaan, doet me dat wel pijn natuurlijk. Dat zou ik heel vervelend vinden.
We zijn inmiddels al 23 jaar bevriend, dat is nog langer dan mijn vriendschap met Gerard.” Deze woorden laten zien hoe intens de verbondenheid tussen Richard en Joke is en hoe zwaar hij haar ziekte vindt.
Afscheid van Gerard Cox
Naast zijn zorgen om Joke moest Richard ook afscheid nemen van zijn vriend Gerard. Hij overleed op 85-jarige leeftijd aan slokdarmkanker. Voor Richard kwam dat sneller dan verwacht.
Gerard zou binnenkort bij hem lunchen. Richard vertelt daarover: “Binnenkort komt hij bij ons lunchen. We gaan lekker visjes bakken. Gerard kijkt daar nog heel erg naar uit, heel leuk.” Dat geplande moment zal er helaas nooit meer komen.
Verbondenheid en verdriet
Richard bewonderde Gerards houding tijdens zijn ziekte. Hij bleef nuchter en sterk, ook in de laatste fase. Richard zegt: “Ik vind het wel heel mooi dat hij er zo in staat. Desalniettemin is het verdrietig, treurig.”
Het overlijden van Gerard en de zorgen om Joke vallen voor hem samen. Dat maakt deze periode intens zwaar. Toch laat Richard ook zien hoe waardevol steun en vriendschap in moeilijke tijden kunnen zijn.
Kracht van nabijheid
Wat dit verhaal duidelijk maakt, is dat nabijheid en gedeelde momenten onmisbaar zijn, ook als gezondheid afneemt. Joke blijft geestelijk sterk en levendig, ondanks haar lichamelijke beperkingen.
Richard benadrukt dat het belangrijk is nú samen herinneringen te maken. Samen lachen, praten en terugdenken moet je niet uitstellen, maar koesteren zolang het kan.
