In het nieuwe seizoen van Kopen Zonder Kijken stappen Britte en Jip met open vizier in het avontuur. Samen met Alex van Keulen en Bob Sikkes gaan ze op jacht naar een woning die wél past bij hun leven nu: met een baby, een rugzak vol ervaringen en het verlangen naar rust.
Zoals altijd begint het programma niet bij bakstenen en biedingen, maar bij de mensen zelf. En bij dit stel komt hun verhaal meteen binnen. Niet alleen omdat verhuizen spannend is, maar vooral omdat hun afgelopen jaar allesbehalve vanzelfsprekend was.
Van flatleven naar behoefte aan ruimte
Op dit moment wonen Britte en Jip op de achtste verdieping van een flat in Amsterdam. Op papier klinkt dat misschien stedelijk en levendig, maar in de praktijk voelt het voor hen steeds vaker als te krap en te druk, zeker nu ze een gezin vormen.
Ze merken dat hun woning niet meer meegroeit met hun dagelijkse ritme. Daarbij komt ook overlast: buren die veel roken en lawaai maken. Het zijn precies dat soort kleine, terugkerende irritaties die een thuisgevoel langzaam kunnen uithollen.
De zoektocht die lastig begint
Toch is de stap naar iets nieuws minder simpel dan “we gaan verhuizen”. Want hoewel Britte en Jip heel duidelijk voelen dat ze weg willen, weten ze nog niet precies waarheen. En dat maakt het plannen, zoeken en kiezen ingewikkeld.
Willen ze dichter bij groen wonen, of juist nog in de buurt van de stad? Hoe belangrijk zijn voorzieningen, reistijd en omgeving? In Kopen Zonder Kijken is dat vaker een uitdaging, maar bij dit koppel lijkt die twijfel extra geladen.
Een nieuw leven met dochtertje Belle
Een jaar geleden werden Britte en Jip ouders van dochtertje Belle, dat nu acht maanden oud is. Een baby verandert sowieso alles, maar bij hen kwam daar een bijzonder zware periode bovenop die hun kijk op de toekomst flink heeft verschoven.
Waar de ene zwangerschap vooral bestaat uit aftellen en rompertjes uitzoeken, kregen zij te maken met onzekerheid en angst. Daardoor is ‘een fijn huis’ voor hen niet alleen een wens, maar ook een soort ondergrond: een plek die veiligheid moet uitstralen.
Een groeiecho die alles op z’n kop zette
Britte vertelt dat ze bij 27 weken een groeiecho kregen, onder meer omdat haar buik behoorlijk groot was. Tijdens dat onderzoek kwam het nieuws dat geen enkele aanstaande ouder wil horen: Belle bleek een zeldzame afwijking te hebben.
Volgens Britte hield Belle veel vocht vast in haar borstholte, waardoor haar hart en longen in de verdrukking kwamen. De schrik sloeg direct toe. Ze vroeg de arts of Belle hier überhaupt mee zou kunnen leven, eerlijk en zonder omwegen.
Artsen hadden geen duidelijk antwoord
Wat het extra angstaanjagend maakte: de arts gaf aan het in 25 jaar nog nooit te hebben gezien. En als zelfs professionals weinig houvast hebben, voelt de grond onder je voeten ineens heel dun. Britte beschrijft dat moment als: “dit is echt heel fout”.
Vanaf dat punt verandert een zwangerschap in een periode waarin je vooral probeert vol te houden. Je leeft van controle naar controle en iedere dag lijkt tegelijk eindeloos en veel te kort. Voor Britte en Jip werd die onzekerheid een constante metgezel.
De zware nachten na de geboorte
Na de bevalling moest Belle in het ziekenhuis blijven. Britte omschrijft de tweede nacht als een van de naarste nachten uit hun leven. Het was niet het gevoel van “het komt straks goed”, maar eerder het besef dat het echt mis kon gaan.
Ze vertellen dat het moment waarop je normaal gesproken ontspant, voor hen juist het moment was waarop alles op scherp stond. Het idee dat het “bijna klaar” zou zijn, bestond niet. En toch moesten ze blijven hopen, tegen beter weten in.
‘We kunnen eigenlijk niets meer doen’
Jip vult Britte aan met een beeld dat bij kijkers hard binnenkomt. Rond vier uur ’s nachts stonden de artsen naast hun bed met de boodschap dat er weinig meer mogelijk was: het bleef “stabiel slecht”. Dat is een zin die je niet vergeet.
Britte vertelt dat het verdriet hen tot in hun ziel raakte. En toch sprak ze haar pasgeboren dochtertje moed in. Alsof je als ouder in zo’n moment alleen nog maar kunt geven wat je hebt: liefde, woorden, aanwezigheid.
Een onverwachte ommekeer
En toen gebeurde iets wat zij zelf als een wonder omschrijven. In diezelfde nacht ging het van uitzonderlijk slecht naar uitzonderlijk goed. De details zijn bijna niet te bevatten, maar het resultaat is voor hen alles: Belle is er nog.
Dat maakt hun deelname aan Kopen Zonder Kijken ook anders dan bij veel andere stellen. Het gaat niet alleen om een betere indeling of extra vierkante meters, maar om een nieuwe fase in een leven dat ze bijna hadden moeten loslaten.
Kijkers emotioneel: ‘Tranen met tuiten’
Op sociale media reageren kijkers massaal geraakt. Een van de reacties op X vat het gevoel treffend samen: iemand schreef dat ze na vijf minuten al “tranen met tuiten” had en zichzelf een “weekdier” noemde. Het medeleven is groot.
Dat is ook niet zo gek. Kopen Zonder Kijken is vaak gezellig en luchtig, maar dit soort verhalen laat zien waarom mensen blijven kijken: het gaat over echte levens, echte zorgen en de hoop dat er na een moeilijke tijd weer ruimte komt.
Waarom dit huis meer is dan een huis
Voor Britte en Jip voelt verhuizen als het bouwen aan een veilige basis. Een plek zonder rooklucht van buren, zonder nachtelijk lawaai en zonder het gevoel dat je klem zit. Gewoon een thuis waar je kunt ademhalen.
Met Alex van Keulen en Bob Sikkes aan hun zijde gaat het stel nu op zoek naar zo’n plek. Benieuwd hoe jij hun verhaal ervaart? Laat vooral een reactie achter op onze socials en praat mee.
Bron: shownieuws.nl
