Ze heeft een periode achter de rug waarin haar leven volop in beweging was, maar inmiddels voelt het alsof de rust stap voor stap is teruggekeerd. Leontine Ruiters staat weer stevig, met haar gezin dichtbij en haar blik gericht op wat er nog kan komen.
In de podcast 30 Minuten Rauw van Ruud de Wild laat ze zich van een open, nuchtere kant zien. Niet met grote statements, maar met kleine zinnen die juist veel zeggen over waar ze nu staat: tevreden, dankbaar en verrassend hoopvol.
Een toekomst zonder haast, maar niet zonder hoop
Als Ruud de Wild haar voorzichtig voorlegt of ze zichzelf ooit nog eens ziet trouwen, moet Leontine eerst lachen. Ze is eerlijk en droog tegelijk: dan moet er natuurlijk wel eerst iemand op haar pad komen.
Na die eerste grap klinkt er ook iets zachts en serieus door. Ze sluit een nieuw huwelijk niet uit, als het om de juiste persoon gaat. Iemand bij wie ze zich blij voelt, iemand die haar leven mooier maakt.
Waarom niet, als het goed voelt
Leontine weegt haar woorden, maar uiteindelijk is haar houding simpel: als liefde zich aandient, waarom zou je dat dan buitensluiten? Het gaat niet om het idee van trouwen, maar om wat het symboliseert.
Ze spreekt zelfs uit dat ze nog één keer graag geloftes zou willen uitwisselen. Niet omdat het moet, maar omdat ze gelooft in verbinding, in een nieuw begin en in het vieren van iets dat klopt.
Tekst gaat verder onder de video
Ruud de wild ziet haar stralen
In het gesprek valt op hoe ontspannen Leontine overkomt. Ruud zegt dat ze straalt en dat hij het gevoel heeft dat ze een gelukkig en tevreden leven heeft. Dat beeld herkent ze zelf ook.
Ze benadrukt dat ze niets tekortkomt, maar wel openstaat voor een extra laag. Als er iemand komt die haar aanvult, of simpelweg een mooie toevoeging is aan alles wat er al is, dan is die persoon welkom.
Alleen zijn is niet hetzelfde als eenzaam
Leontine maakt in de podcast duidelijk dat ze niet wanhopig op zoek is naar een nieuwe partner. Ze is juist gelukkig in haar eentje, omringd door vrienden en haar kinderen, met een leven dat voelt als van haar.
Tegelijk is ze ook eerlijk over de kleine momenten waarop je het merkt: soms zit je gewoon alleen op de bank. Niet met verdriet, maar met het besef dat samen delen ook gewoon heel fijn kan zijn.
De band met marco borsato blijft hecht
Wat opvalt, is hoe positief Leontine spreekt over haar band met Marco Borsato, ondanks hun scheiding. Ze vertelt dat ze als gezin nog steeds hecht zijn en dat er meerdere groepsapps bestaan om alles te blijven delen.
Ze noemt het zelfs iets waar ze trots op is: dat ze op een liefdevolle manier uit elkaar zijn gegaan. Voor de kinderen was en is dat belangrijk, zeker wanneer het leven ingewikkeld of emotioneel wordt.
Van ex-partners naar beste vrienden
Leontine zegt dat er nog altijd veel liefde zit in het contact met Marco, ook al is die liefde inmiddels van vorm veranderd. Het is niet alleen “goed contact”, het klinkt alsof er echte loyaliteit en zorg is gebleven.
Marco is voor haar niet meer alleen de ex-man, maar inmiddels ook haar beste vriend. Dat is een zeldzame dynamiek, en juist daarom blijft het hangen: het idee dat een eind ook een nieuwe vorm kan worden.
Een nieuwe liefde moet iets toevoegen, niet vullen
Wat ze tussen de regels door laat horen, is dat ze haar leven niet wil inrichten rond een gemis. Een nieuwe partner zou geen oplossing moeten zijn, maar een verrijking. Dat is een groot verschil.
Misschien is dat ook waarom ze zo rustig over de toekomst praat. Ze heeft geen haast, geen lijstje en geen druk. Alleen de wens dat, als het gebeurt, het echt goed voelt.
Dromen over de zon en misschien oma worden
Leontine kijkt ook vooruit naar de komende jaren. Ze hoopt over een jaar of tien ergens in de zon te kunnen overwinteren. Nederland helemaal loslaten ziet ze niet gebeuren, daar ligt te veel dat haar dierbaar is.
En dan is er nog een wens die ze bijna stiekem uitspreekt: oma worden. Alsof dat plaatje van later al een beetje vorm krijgt; warm, familie dichtbij, en ruimte om te genieten van wat er komt.
