Loretta Schrijver, de geliefde televisiepresentatrice, kijkt met gemengde gevoelens terug op haar tijd bij het programma Koffietijd. Hoewel het programma jarenlang een belangrijk deel van haar carrière vormde, was het ook een periode waarin ze zichzelf vaak niet thuis voelde.
Loretta vertelt in een interview met De Telegraaf openhartig over de frustraties en uitdagingen die haar tijd bij Koffietijd kenmerkten, en waarom het einde van het programma voor haar als een opluchting kwam.
Onvrede over voorbereidingen
Volgens Loretta was haar perfectionistische instelling regelmatig een bron van spanning. “Er gebeurden vaak dingen waar ik het niet mee eens was,” vertelt ze.
“Je kreeg een lijst met onderwerpen voor je neus waarvan je dacht: ‘Wie heeft dit samengesteld?’ Mijn perfectionistische aard werd zelden begrepen.” Dit gebrek aan begrip en de frustratie over de kwaliteit van de voorbereidingen maakten het voor haar moeilijk om zich goed op haar werk te focussen.
Wat de situatie nog ingewikkelder maakte, was dat Loretta zich vaak niet vrij voelde om kritiek te uiten. “Het hele wereldje werd krampachtig het laatste seizoen,” zegt ze. “Niemand durfde meer een ander te corrigeren. Dat sloeg echt door.” Hierdoor liep ze naar eigen zeggen op haar tenen in een werkomgeving die steeds minder bij haar paste.
Vriendschap met Quinty Trustfull
Toch kijkt Loretta niet alleen negatief terug op haar tijd bij Koffietijd. Haar samenwerking met co-host Quinty Trustfull was voor haar een lichtpuntje.
“Met Quinty vormde ik een front. Wij hebben een vriendschap voor het leven,” deelt Loretta. Ondanks de spanningen binnen het team, wisten de twee presentatrices elkaar altijd te ondersteunen. Hun band zorgde ervoor dat Loretta zich in moeilijke momenten toch gesteund voelde.
“Maar verder voelde ik me vaak onbegrepen,” voegt ze eraan toe. “Dat onbegrip vrat te veel energie. Met terugwerkende kracht zie ik dat ik al die tijd in een wereld zat die niet meer de mijne was.”
Angstcultuur in de televisiewereld
De recente veranderingen in de televisiewereld speelden volgens Loretta ook een grote rol in haar frustraties. Ze merkt op dat de toegenomen aandacht voor grensoverschrijdend gedrag een angstcultuur heeft gecreëerd. “Van hoog tot laag binnen het bedrijf durfde niemand meer iets te zeggen,” legt ze uit. “Iedereen moest alles maar slikken. Dat maakte het werken er niet makkelijker op.”
Voor Loretta was het dan ook een opluchting toen het programma uiteindelijk werd stopgezet. “Het laatste jaar heb ik op mijn tenen gelopen. Dat Koffietijd ophield, kwam voor mij precies goed uit. Het was mooi geweest. Tijd voor dingen die echt belangrijk voor mij zijn,” concludeert ze.
Tijd voor nieuwe prioriteiten
Nu Koffietijd verleden tijd is, richt Loretta zich op zaken die haar echt gelukkig maken. Hoewel ze niet specificeert wat haar volgende stappen zullen zijn, lijkt het duidelijk dat ze een nieuwe richting inslaat. Voor haar is deze periode een kans om opnieuw te ontdekken wat haar voldoening geeft.
