De afgelopen maanden deelden Louisa Janssen en Rowan geregeld kleine inkijkjes in een periode die steeds zwaarder ging wegen. Niet met grote woorden, maar met momenten: samen zijn, even lachen, proberen nog iets moois vast te houden.
Wie hen langer volgt, zag al dat het leven thuis niet alleen draaide om werk, opnames en sociale media. Er speelde iets groters op de achtergrond, iets dat je niet wegfiltert met een mooie foto.
Een verlies dat dichtbij komt
Nu is er verdrietig nieuws: Resie, de moeder van Rowan en daarmee de schoonmoeder van Louisa, is overleden. Eerder werd al bekend dat ze terminaal ziek was door uitgezaaide kanker.
Op de gezamenlijke Instagrampagina van Louisa en Rowan nemen ze afscheid met een emotioneel bericht. Vooral de stilte die straks volgt, snijdt erin: de gedachte aan thuiskomen in een leeg huis.
De strijd tegen een ziekte die niet losliet
In hun bericht blikken Louisa en Rowan terug op wat volgens hen een keiharde strijd was. Resie vocht lang en meerdere keren leek het tij te keren, maar uiteindelijk bleek haar lichaam op.
In februari kreeg de familie te horen dat beter worden niet meer mogelijk was. Vanaf dat moment veranderde alles: minder plannen voor later, meer focus op vandaag—en op herinneringen die je kunt meenemen.
Bewust tijd maken voor mooie momenten
Ondanks het zware nieuws probeerden ze de maanden daarna toch te vullen met dingen die ertoe doen. In het afscheidstekstje noemen ze expliciet dat er nog veel fijne momenten zijn geweest.
Zo halen ze herinneringen op aan samen een biertje drinken in de kroeg en aan een eerste gezamenlijke vakantie naar Egypte. Momenten die, juist door de omstandigheden, extra waarde kregen.
LEES OOK:B&B Vol Liefde-reünie overschaduwd door drama: achter de schermen ging het flink mis
Een schrikmoment tijdens opnames in Colombia
Dat het ernstig was, werd voor veel mensen duidelijk rond de opnames van A.S.S. – Anti Survival Show. Louisa zat toen in Colombia, ver van huis, toen het bericht kwam dat Resie met spoed was opgenomen.
Ze lag aan de beademing, iets wat meteen duidelijk maakte hoe kwetsbaar de situatie was. Louisa besloot het programma te verlaten en naar Nederland terug te keren om bij de familie te zijn.
Terminaal: vanaf toen draaide alles om samen zijn
Later deelden Louisa en Rowan dat er uitgezaaide kanker was vastgesteld en dat Resie terminaal ziek was. Het was het soort nieuws dat je leven in één klap op z’n kop zet.
Vanaf dat moment stond één ding centraal: de tijd die er nog wél was zo liefdevol en waardevol mogelijk maken. Geen grote doelen, maar nabijheid—en vooral: geen spijt achteraf.
De laatste dag: terugreizen om op tijd te zijn
Resie overleed op 13 september om 21.34 uur. In het bericht vertellen Louisa en Rowan dat er die dag vanuit Afrika werd teruggereisd, met de hoop nog op tijd bij haar te kunnen zijn.
Volgens hun woorden heeft ze die dag nog gewacht. Louisa kwam net voor half één aan in het ziekenhuis, kreeg een laatste knuffel en hoorde laatste woorden die ze naar eigen zeggen nooit zal vergeten.
Afscheid aan haar zijde
Daarna bleven ze de hele avond bij haar. Tot het moment kwam waarop Resie rustig is gegaan. Het zijn zinnen die weinig opsmuk nodig hebben, omdat de lading al in de eenvoud zit.
In dezelfde boodschap klinkt ook hoop door: dat ze nu herenigd is met dierbaren die haar zijn voorgegaan, zoals opa Pascal en haar zoon Sidney, en dat de pijn eindelijk weg is.
De leegte die nu begint
Na een lange periode van zorgen en afscheid-in-stukjes komt nu het echte gemis. Niet alleen van de grote momenten, maar vooral van het dagelijkse: een stem in huis, een knuffel, even langsgaan.
Louisa verwoordt dat rauw en herkenbaar: het doet pijn te beseffen dat ze straks thuiskomt in stilte. Geen “ik ga even naar mam” meer, geen vanzelfsprekendheid, geen kleine routine.
Een belofte voor een bijzonder afscheid
In het bericht beloven Louisa en Rowan dat Resies laatste wensen zullen worden uitgevoerd. Ze willen een afscheid organiseren dat bij haar past, een dag die recht doet aan wie ze was.
LEES OOK:Milan haalt hard uit na vertrek uit De Bondgenoten:’De crew wist niet alles’
De tekst eindigt met een liefdevolle groet in het Limburgs, een persoonlijke, warme afsluiting die vooral laat voelen hoe dichtbij dit verlies is. Wil jij je medeleven delen? Laat een reactie achter op onze socials.
Bron: shownieuws.nl
