In het nieuwe seizoen van Een huis vol keert de familie Bakhcha terug op televisie. Hun leven in Amsterdam, met een huishouden van tien personen, levert niet alleen nieuwsgierige blikken en bewondering op, maar helaas ook stevige kritiek.
Moeder Samira Bakhcha voelt zich genoodzaakt om van zich af te bijten en doet dat openhartig in een gesprek met RTL Boulevard. De reacties raken haar diep, zeker omdat ze vindt dat veel mensen niet begrijpen wat het écht inhoudt om met acht kinderen te leven. Ze wil één ding duidelijk maken: haar gezin is haar keuze, en daar hoeft niemand iets van te vinden.
De familie Bakhcha laat weer alles zien
Ook dit seizoen opent de familie Bakhcha weer hun voordeur voor de camera’s van Een huis vol. Vader Abdelali (57) en moeder Samira (45) geven je samen met hun acht kinderen een blik in hun dagelijks leven.
Het gaat om dochters Nour (22), Anssam (19), Dikra (16) en Tassnim (15), en om zonen Adam (20), Saad (13), Jassem (9) en de jongste: Achraf van 1 jaar. De dynamiek in zo’n groot gezin is complex, maar voor de familie is het vooral normaal. Toch komt er ook een hoop negativiteit op hen af sinds hun verschijning op televisie.
Negatieve reacties laten Samira niet koud
Samira vertelt dat ze geregeld opmerkingen krijgt over het feit dat ze zo veel kinderen heeft. Ze is duidelijk over hoe ze daarover denkt. “Mensen vragen dan waarom we zo veel kinderen hebben”, zegt ze. “Dan denk ik: voed jij ze op? Moet jij voor ze zorgen? Draag jij ze? Ik snap die opmerkingen niet.
Het is toch ons leven?” Ze vindt het frustrerend dat mensen zich geroepen voelen om over haar gezinskeuzes te oordelen. Volgens haar ontbreekt er vaak begrip en respect, terwijl het gezin juist heel bewust met hun situatie omgaat.
Huishoudelijke taken liggen onder een vergrootglas
Ook het verdelen van huishoudelijke taken zorgt online voor de nodige discussie. Kijkers vragen zich af hoe het gezin alles organiseert, maar sommigen gaan daarin behoorlijk ver. Samira heeft daar totaal geen begrip voor. “Ja, duh, wat verwachten mensen dan? Dat de kinderen op de bank liggen en ik hen serveer?
De kinderen hebben taken.” In het gezin is samenwerken essentieel. Iedereen draagt zijn steentje bij, en volgens Samira is dat juist goed voor de ontwikkeling van haar kinderen. Ze willen verantwoordelijkheid meegeven, en dat begint thuis.
Financiën zorgen voor nieuwsgierigheid én kritiek
Een ander terugkerend punt van discussie is geld. Leven in Amsterdam met acht kinderen roept vragen op: hoe doe je dat? Samira begrijpt die vraag ergens wel. “Maar ik zeg je: het is keihard werken.” Haar man Abdelali begint zijn dag vaak al om 03.30 uur en draait werkdagen van soms zestien uur.
En dat zeven dagen per week. Samira werkt zelf mee in hun schoonmaakbedrijf. Het is duidelijk dat het gezin niet stilzit, en alles op eigen kracht doet. Toch lijkt dat voor sommigen niet genoeg reden om hun oordeel voor zich te houden.
Vakantie is luxe, geen vanzelfsprekendheid
Als je met een groot gezin leeft, moet je prioriteiten stellen. Voor de familie Bakhcha betekent dat soms thuisblijven in de zomer. “Wij zijn ook geen gezin die elke vakantie op vakantie kan, zoals nu in de zomervakantie blijven we thuis”, zegt Samira.
Het gezin vindt het belangrijker om te investeren in zaken die echt van waarde zijn. Sport en hobby’s voor de kinderen bijvoorbeeld. Ze maken daarin hele bewuste keuzes. Niet alles hoeft groots of duur te zijn om waardevol te zijn, zo laat dit gezin keer op keer zien.
De kinderen staan altijd voorop
Waar anderen misschien zouden kiezen voor een dure zomervakantie, maakt de familie Bakhcha een andere afweging. “Sport en alles wat daarbij komt kijken, financieren we liever dan een zomervakantie.
Dus wij maken daar heel heldere en duidelijke keuzes voor onszelf in.” Samira laat daarmee zien dat hun gezin draait om liefde, structuur en kansen voor de kinderen. Niet om luxe of uiterlijk vertoon. Het oordeel van buitenaf raakt haar, maar verandert niets aan hoe zij en Abdelali hun gezin leiden.
