Ieder seizoen van Winter Vol Liefde en B&B Vol Liefde zijn er deelnemers die na afloop met gemengde gevoelens terugkijken op hun tv-avontuur. Niet omdat de liefde misliep—dat hoort erbij—maar omdat hun beeld op televisie soms nét anders uitpakt dan ze zichzelf herkennen.
Dit keer is het Wim die van zich laat horen. Hij probeerde het hart van Monique te veroveren, maar moest uiteindelijk het veld ruimen. En hoewel hij daar inmiddels vrede mee lijkt te hebben, zit iets anders hem duidelijk hoger: de manier waarop hij volgens hem is neergezet.
Geschrokken van zijn eigen tv-versie
In B&B De Podcast vertelt Wim dat hij zichzelf terugzag en daar eerlijk gezegd van schrok. Niet omdat hij rare dingen deed, maar omdat het geheel volgens hem een bepaald label kreeg. “Ik ben behoorlijk in een hoek gezet van ‘onsportief mannetje’ die de concurrentiestrijd aangaat,” zegt hij.
Dat beeld botst met hoe hij zichzelf kent en hoe hij de situatie beleefde tijdens de opnames. In zijn woorden: zo is hij helemaal niet. En juist dát lijkt hem te steken—dat de kijker hem leert kennen via een verhaallijn die voor hem niet klopte.
Volgens Wim was het geen strijd met Peter
Waar kijkers het misschien zagen als een wedstrijd tussen twee mannen, voelde het voor Wim niet als een gevecht om Monique. Hij benadrukt dat hij Peter zelfs prima kon hebben. “Ik mocht Peter wel,” vertelt hij in de podcast, en dat zegt eigenlijk genoeg over zijn insteek.
Wim zegt dat hij makkelijk met mensen omgaat en ook met Peter goed uit de voeten kon. Vanuit dat perspectief vindt hij het wrang dat er toch een soort ‘concurrentie’-stempel op hem is gedrukt, alsof hij overal bovenop zat en koste wat het kost wilde winnen.
Monique stuurde Wim naar huis
Het liep uiteindelijk anders dan Wim hoopte: Monique koos ervoor om met Peter verder te gaan en Wim vertrok. Dat moment is voor deelnemers altijd dubbel—een afwijzing op camera, met de wetenschap dat heel Nederland meekijkt en meepraat.
Toch bleef het verhaal na de opnames nog even doorlopen. Tijdens de reünie werd duidelijk dat Monique en Peter inmiddels niet meer samen zijn. Voor de kijker was dat opvallend, maar voor Wim kwam het naar eigen zeggen niet als een grote verrassing.
Een belangrijk punt: reizen en avontuur
Wim legt uit waarom hij al vroeg twijfels had over de match tussen Monique en Peter. In het oproepfilmpje van Monique speelde reizen namelijk een hoofdrol: ze zocht iemand die met haar op pad wilde, iemand die het avontuur niet uit de weg gaat.
En precies daar zag Wim zijn eigen kans. Hij zegt dat hij zichzelf juist wél als reislustig en sportief ziet, iemand die net zo makkelijk richting Azië of Afrika vertrekt. In zijn ogen paste hij daardoor logisch in het plaatje dat Monique vooraf schetste.
‘Ik dacht dat ik mijn best niet eens hoefde te doen’
Misschien wel de meest opvallende uitspraak van Wim gaat over zijn eigen mindset in het begin. Hij vertelt dat hij dacht zoveel voordelen te hebben, dat hij eigenlijk niet eens extreem zijn best hoefde te doen. Dat klinkt arrogant, maar hij lijkt het vooral te bedoelen als: de match voelde logisch.
Juist daarom is het voor hem extra zuur dat hij uiteindelijk toch vertrok én later het gevoel kreeg dat zijn tv-portret niet bij hem paste. Hij lijkt vooral te willen zeggen: het liep anders, maar maak me dan niet óók nog de ‘onsportieve’ slechterik.
Tv is montage, maar deelnemers moeten ermee leven
Het is een terugkerend thema bij realityprogramma’s: de werkelijkheid op locatie wordt later in de edit een verhaal. Daarin worden keuzes gemaakt—wie krijgt welke scènes, welke reacties blijven hangen, welke dynamiek wordt uitvergroot. Dat betekent niet automatisch dat het oneerlijk is, maar het kan wel zo voelen.
Voor deelnemers is dat lastig, want zij herkennen zichzelf vaak in momenten, maar niet altijd in het totaalplaatje. Wim lijkt nu vooral zijn kant te willen toelichten: hij zag geen rivaliteit met Peter, vond het geen strijd, en schrikt ervan dat de kijker hem mogelijk zo heeft gelezen.
