Kleine oneffenheden in je gezicht: bijna iedereen kent het, maar bij sommige mensen wordt het een hardnekkige gewoonte. In de podcast ADHAZES praten Roxeanne Hazes (33) en haar broer André (32) openhartig over precies dat soort dagelijkse struggles.
Wat begint als een gesprek over trends en verleidingen in de beautywereld, krijgt al snel een persoonlijker randje. Roxeanne vertelt namelijk dat ze soms blijft plukken en trekken aan haar huid, zelfs als ze weet dat het het alleen maar erger maakt.
Een gesprek dat ineens persoonlijk wordt
Roxeanne en Dré bespreken in de nieuwste aflevering hoe gevoelig ze zijn voor hypes. Vooral Roxeanne geeft toe dat ze zich makkelijk laat beïnvloeden door cosmeticamerken en nieuwe skincare-trends die overal opduiken.
Ze legt uit dat haar huid best “lastig” kan zijn als ze die niet goed verzorgt. Daardoor let ze extra op wat ze smeert, maar ook op wat ze eet. Volgens haar is voeding namelijk óók een factor die haar huid direct kan beïnvloeden.
Gluten en de gevolgen voor haar huid
Roxeanne vertelt dat ze bijvoorbeeld geen gluten mag eten. Doet ze dat wel, dan merkt ze dat meteen. Ze zegt dat ze dan blaasjes krijgt, en benadrukt dat het niet om één plekje gaat, maar om meerdere.

Volgens haar zijn het letterlijk blaasjes die openspringen. André herkent het direct en vraagt of dat die korstjes op haar kin zijn die hij vaker bij haar ziet. En hij weet ook wat er daarna gebeurt: ze gaat eraan zitten.
Waarom stoppen zo moeilijk is
Roxeanne bevestigt dat het bij haar niet blijft bij “even aanraken”. Als ze een korstje, velletje of oneffenheid voelt, wil ze het weghebben. Het is een drang die pas stopt als het plekje “opgeruimd” is.
In de podcast noemt ze het ook bij naam: skin picking disorder. Dat is een stoornis waarbij iemand herhaaldelijk aan de huid krabt, pulkt of knijpt, vaak ondanks de negatieve gevolgen zoals wondjes of littekens.
Koreaanse skincare als soort reddingsboei
Om te voorkomen dat ze haar gezicht steeds verder openhaalt, zoekt Roxeanne naar manieren om haar huid zo rustig mogelijk te houden. En daar komen skincare-trends om de hoek kijken, want die voelt ze soms bijna als een vorm van preventie.
Ze vertelt dat ze daarom helemaal fan is van Koreaanse skincare. Niet per se omdat het “hip” klinkt, maar omdat het haar helpt om haar huid goed te verzorgen en het aantal onrustige plekjes te beperken.

Dré’s vraag die veel mensen stiekem hebben
André blijkt zelf totaal niet thuis in die wereld en stelt een vraag die hij blijkbaar al even in zijn hoofd heeft. Hij vraagt zich af of Koreaanse skincare niet vooral bedoeld is voor Koreaanse huidtypes.
Roxeanne denkt eerst dat hij haar een beetje in het ootje neemt, maar Dré meent het serieus. Hij zegt dat Koreanen toch vaak zo’n mooie glans hebben. Volgens Roxeanne komt die glans niet door “het huidtype”, maar door die producten.
Openheid zonder drama, maar wel herkenbaar
Wat opvalt aan het gesprek is hoe luchtig en eerlijk het wordt gebracht, zonder dat het een zwaar verhaal hoeft te zijn. Juist daardoor voelt het herkenbaar: veel mensen worstelen met gewoontes die ze eigenlijk liever niet hebben.
Tegelijk is het ook een reminder dat zulke dingen meer kunnen zijn dan “gewoon een slechte gewoonte”. Voor wie dit herkent, kan het helpen om te weten dat er een naam voor is en dat je er niet alleen in staat.










