Het is zo’n verhaallijn die je als kijker van B&B Vol Liefde meteen in de maag voelt landen: iemand die weer voorzichtig naar voren probeert te bewegen, terwijl het verleden nog luid door de kamers echoot. Bij Paul lijkt dat gevoel met de week sterker te worden, en niet iedereen kijkt daar ontspannen naar.
In een column voor Libelle steekt Nico Dijkshoorn zijn betrokkenheid niet onder stoelen of banken. Hij ziet een patroon ontstaan dat volgens hem haast onvermijdelijk afstevent op een emotioneel moment, met een man die misschien sneller wil dan hij eigenlijk kán.
Drama tekent zich af
Dijkshoorn trapt zijn observatie stevig af: volgens hem weten doorgewinterde kijkers inmiddels precies hoe dit soort verhalen eindigen. Niet met een groot geluksmoment, maar eerder met een gesprek dat pijn doet en tegelijk nodig is.
Hij schetst een toekomstbeeld waarin Paul over een paar weken, zichtbaar aangedaan, aan zijn dochters vertelt dat het allemaal te vroeg is. Omdat rouw niet weg is als je besluit opnieuw te daten; het zit nog in elke vezel.
Een man die vooruit wil, maar achterom wordt getrokken
Wat Dijkshoorn vooral raakt, is hoe Paul volgens hem letterlijk en figuurlijk beweegt. Niet soepel, niet vrij, maar alsof hij steeds net een stap voor zijn eigen verdriet probeert uit te blijven. En dat lukt maar even.
Dat zie je terug in kleine dingen: hoe iemand een keuken binnenloopt, hoe stiltes vallen, hoe gesprekken soms aanvoelen alsof er een onzichtbare derde persoon aan tafel zit. In dit geval: de overleden vrouw van Paul.
De vrouwen voelen het ook
In de column komt ook naar voren dat de vrouwen die langskomen dit haarfijn aanvoelen. Je kunt nog zo je best doen om opgewekt te praten of gezellig te doen, maar rouw laat zich slecht verstoppen.
Dijkshoorn haalt het moment aan waarop Josseline tijdens een intens gesprek vertelde dat ze dingen wil meemaken: samen op pad, nieuwe herinneringen maken, iets beleven dat nog van hén samen is. Daar botst het, zegt hij.
Nieuwe herinneringen versus oude plekken
Volgens de columnist zit de kern van het probleem in het verschil tussen behoefte en mogelijkheid. Josseline verlangt naar avontuur, naar de energie van twee mensen die iets opbouwen. Paul lijkt juist veiligheid te zoeken in het bekende.
Waar zij droomt van een ijshockeywedstrijd of een onbekende stad, lijkt Paul het liefst te blijven op plekken waar zijn overleden vrouw ooit om hem heen bewoog. Niet omdat hij niet wil, maar omdat loslaten nog niet lukt.
Waarom dit zoveel kijkers bezighoudt
B&B Vol Liefde draait om romantiek, maar juist daarom komt rouw extra hard binnen. Het programma verkoopt geen therapie, het laat mensen zien. En als iemand zichtbaar worstelt, gaat dat bij kijkers onder de huid zitten.
Daar komt bij dat Paul niet wordt neergezet als een schurk of een speler. Eerder als iemand die het juiste probeert te doen, maar misschien nog niet weet wat dat juiste is. Dat maakt het pijnlijk herkenbaar.
Dijkshoorn gunt hem rouw, geen haast
Het meest opvallende aan Dijkshoorns stuk is misschien wel dat hij niet ‘hoopt’ op een romantische doorbraak. Integendeel: hij schrijft dat hij Paul diepe, doorleefde rouw gunt, desnoods jarenlang.
Zijn redenering is hard maar menselijk: het is verschrikkelijk om de liefde van je leven te verliezen. En wie dat meemaakt, hoeft niet snel ‘beter’ te zijn. Soms is het moedigste wat je kunt doen: stilstaan.
Het gesprek dat onvermijdelijk lijkt
De columnist denkt dat Paul uiteindelijk zelf het moment gaat uitspreken dat kijkers nu al zien aankomen. Niet omdat iemand hem dwingt, maar omdat emoties zich uiteindelijk niet laten wegredeneren of overschreeuwen.
Dat kan een confronterend gesprek worden met zijn dochters, maar ook met de vrouwen die hem bezoeken. En misschien is dat juist het keerpunt: geen mislukking, maar een realistische pas op de plaats.
En nu: hoe kijk jij hiernaar?
De verhaallijn rond Paul roept vragen op die veel groter zijn dan televisie: wanneer is het ‘oké’ om opnieuw te zoeken naar liefde? En wie bepaalt dat eigenlijk? Als kijker voel je mee, maar je kijkt ook naar iemands echte leven.
Ben jij het eens met Nico Dijkshoorn, of denk je dat Paul juist door nieuwe mensen te ontmoeten ruimte kan maken voor de toekomst? Laat het weten op onze social media, we zijn benieuwd naar jullie reacties.
